WEBVTT 00:00.053 --> 00:20.053 ..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏.:: www.ZarFilm.com ::. 00:32.377 --> 00:34.377 ‫ماتس قبل فوتش... 00:35.977 --> 00:38.417 ‫رمزش اکانتش رو بهمون داده بود. 00:45.377 --> 00:47.217 ‫به نظرم از عمد بود. 00:49.857 --> 00:52.937 ‫مشخص بود که امیدوار بود پیداش کنیم. 00:57.017 --> 00:59.056 ‫چون پشت اون رمز... 00:59.057 --> 01:02.177 ‫دنیایی بود که ما اصلا ازش خبری نداشتیم. 01:09.897 --> 01:12.297 ‫یه چند پرونده‌ای خودم حل کردم. 01:16.137 --> 01:20.017 ‫ایبلین ردمور هستم، ‫کارآگاه خصوصی در خدمتتون. 01:23.217 --> 01:26.377 ‫گاهی‌اوقات باید دل رو بزنی به دریا دیگه. ‫فرقی نمی‌کنه چقدر ترسناک باشه. 01:31.577 --> 01:34.257 ‫کمک! بیا لطفا! 01:35.817 --> 01:38.217 ‫می‌خوای کل روز اونجا وایستی؟ 01:55.397 --> 02:01.117 ‫[زندگی شگفت‌انگیز ایبلین] 02:31.577 --> 02:33.857 ‫رابرت استین، دوستت دارم. 02:35.137 --> 02:36.777 ‫من بیشتر دوستت دارم‌. 02:42.057 --> 02:46.137 ‫سلام. ببریمت داخل؟ 03:01.377 --> 03:03.056 ‫چه قشنگ. 03:03.057 --> 03:05.217 ‫می‌خوای بهش دست بزنی؟ 03:30.977 --> 03:35.137 ‫[ترود استین، مادرش] 03:36.497 --> 03:39.937 ‫ما والدین جوانی بودیم و ‫ ماتس اولین فرزندمون بود. 03:39.938 --> 03:42.397 ‫[رابرت استین، پدرش] 03:42.398 --> 03:45.817 ‫خوشگل‌ترین و محشرترین ‫ پسری بود که به دنیا اومده. 03:49.257 --> 03:54.337 ‫متوجه شدیم که ماتس کندتر از ‫ بچه‌های همسنش رشد می‌کنه. 03:59.217 --> 04:04.097 ‫بیشتر زمین می‌خورد و بلند شدن ‫ واسش سخت‌تر بود. 04:06.817 --> 04:07.896 ‫بالاخره بهمون گفتن که... 04:07.897 --> 04:11.057 ‫بیماری عضلانی نادری داره که بهش می‌گن دوشن. 04:12.337 --> 04:16.537 ‫فقط پسرها به این بیماری دچار می‌شن ‫ و از مادرشون بهشون می‌رسه. 04:17.617 --> 04:19.297 ‫و درمانی واسش وجود نداره. 04:33.177 --> 04:35.616 ‫آره. باید عجله کنیم. 04:35.617 --> 04:36.617 ‫آره. 04:39.217 --> 04:40.937 ‫روز اول مدرسه. 04:51.457 --> 04:56.137 ‫خیلی دردناکه که ببینی روز به روز ‫وضع بچه‌ات بدتر بشه. 04:56.777 --> 05:01.176 ‫با بدنی کاملا سالم به دنیا اومده بود. 05:01.177 --> 05:05.936 ‫ولی آرام و پیوسته ناتوان‌تر می‌شد. 05:05.937 --> 05:08.096 ‫و ماتس اومد! 05:08.097 --> 05:09.496 ‫بیا ماتس. 05:09.497 --> 05:10.737 ‫بیا! 05:12.337 --> 05:14.537 ‫- کمکت کنم؟ ‫- سلام! 05:21.337 --> 05:24.576 ‫دست‌ها بالا! 05:24.577 --> 05:28.377 ‫هر بار که مجبور بودیم کمک بخوایم رو یادمه. 05:32.217 --> 05:34.457 ‫با خودم می‌گفتم «وای، به اینجا رسید.» 05:38.737 --> 05:39.737 ‫سخت بود. 05:40.257 --> 05:41.337 ‫واقعا وحشتناک بود. 05:53.017 --> 05:55.937 ‫رویاهات کاملا ناپدید می‌شدن. ‫اطراف تاریک می‌شد. 05:58.977 --> 06:00.697 ‫و باید رویاهای جدیدی پیدا می‌کردی. 06:03.137 --> 06:08.817 ‫فقط باید سعی می‌کردیم که ماتس ‫ هر روزش روزی شیرین باشه. 06:12.017 --> 06:13.776 ‫- از شنا خوشت میاد؟ ‫- آره. 06:13.777 --> 06:15.057 ‫ایول! 06:16.937 --> 06:17.937 ‫سلام. 06:19.097 --> 06:20.896 ‫- خوش می‌گذره؟ ‫- آره. 06:20.897 --> 06:27.096 ‫تولدت مبارک ‫تولدت مبارک 06:27.097 --> 06:28.497 ‫سلام ماتس! 06:29.937 --> 06:31.257 ‫تولدت مبارک! 06:33.017 --> 06:34.616 ‫گمونم نمی‌دونی چیه. 06:34.617 --> 06:35.977 ‫می‌دونم چیه. 06:42.617 --> 06:45.537 ‫توافق کردیم که بذاریم ماتس خیلی بازی کنه... 06:46.057 --> 06:48.897 ‫چون خیلی چیزهای دیگه رو از دست می‌داد. 07:02.417 --> 07:06.057 ‫و هر چه بیشتر به ویلچرش وابسته می‌شد... 07:06.697 --> 07:10.457 ‫زمان بازی کردنش و تلویزیون دیدنش بیشتر شد. 07:17.137 --> 07:20.256 ‫وقتی بقیه ما داشتیم صبحانه ‫ می‌خوردیم اون بازی می‌‌کرد. 07:20.257 --> 07:23.857 ‫بازی‌ها رو می‌برد مدرسه ‫ و توی خونه هم بازی می‌کرد. 07:31.897 --> 07:35.377 ‫وقتی خیلی بازی می‌کرد ‫واسه ما کاملا مشخص بود. 07:37.057 --> 07:39.777 ‫خسته می‌شد و اشتهاش رو از دست می‌داد. 07:40.457 --> 07:43.857 ‫به اندازه سابق خیلی سرحال و خوشحال نبود. 07:54.097 --> 07:56.576 ‫یادمه در مورد این حرف می‌زدیم... 07:56.577 --> 07:58.457 ‫که ماتس بیش از حد پای کامپیوتره. 07:58.977 --> 08:01.896 ‫[میا استین، خواهرش] 08:01.897 --> 08:05.376 ‫چندین بار سعی کردم که قانعش کنم ‫ بیشتر بره بیرون... 08:05.377 --> 08:06.737 ‫و کارهای متفاوتی بکنه. 08:10.337 --> 08:11.417 ‫بیا. 08:13.177 --> 08:14.257 ‫حالا میا پرتاب می‌کنه. 08:16.657 --> 08:17.777 ‫بذار ببینیم. 08:19.417 --> 08:20.697 ‫می‌تونه توپ رو پیدا کنه؟ 08:23.177 --> 08:26.416 ‫مامان و بابا همیشه ما رو... 08:26.417 --> 08:28.257 ‫با فامیل‌ها و آشناها می‌بردن مسافرت. 08:33.617 --> 08:35.857 ‫اوایلش خوب بود... 08:36.457 --> 08:38.977 ‫ولی بعد مدتی سخت‌تر شد. 08:43.057 --> 08:46.337 ‫یادمه یه روزی قرار بود بریم کنسرت. 08:46.857 --> 08:50.617 ‫و ماتس یهویی تصمیم گرفت که باهامون نیاد. 08:51.617 --> 08:54.456 ‫خیلی وقت بود که همه‌مون ‫ مشتاق این کنسرت بودیم... 08:54.457 --> 08:56.177 ‫واسه همین سعی کردم مجابش کنم که بیاد... 08:58.977 --> 09:00.537 ‫ولی ماتس تصمیمش رو گرفته بود. 09:02.697 --> 09:05.057 ‫می‌خواست عصر رو مشغول بازی باشه. 09:06.897 --> 09:09.256 ‫- سلام. ‫- کجا می‌ری ارلند؟ 09:09.257 --> 09:11.176 ‫کنسرت. 09:11.177 --> 09:13.137 ‫- هیجان‌زده‌ای؟ ‫- آره. خیلی. 09:15.257 --> 09:16.257 ‫آره. 09:19.297 --> 09:20.816 ‫- بابا؟ ‫- بله؟ 09:20.817 --> 09:24.337 ‫ارتباطش با دوست‌هاش ‫ رو از دست داده بود. 09:24.857 --> 09:29.177 ‫اصلا یادم نیست که زمان دبیرستان ‫ دوستی داشته باشه. 09:34.737 --> 09:38.256 ‫سخته که از زندگیت لذت ببری ‫و از فرصت‌هات استفاده کنی... 09:38.257 --> 09:43.457 ‫وقتی که یکی از عزیزانت فرصت‌هاش... 09:44.777 --> 09:45.777 ‫کمتر و کمتر می‌شن. 09:49.217 --> 09:50.937 ‫نیمه‌شبه. 09:51.817 --> 09:53.017 ‫خوب بخوابی پسرم. 09:54.857 --> 09:57.857 ‫نه مرسی. آزمایش آخره. 09:59.217 --> 10:00.537 ‫داره هیجان‌انگیز می‌شه. 10:05.177 --> 10:06.337 ‫دارم می‌بندمش. 10:13.697 --> 10:16.376 ‫وقتی ماتس دبیرستانش تموم شد از اینجا رفت. 10:16.377 --> 10:17.817 ‫و از این تصمیمش خوشحاب بود. 10:19.337 --> 10:22.336 ‫با این‌که صرفا رفته بود ‫ طبقه اول خونه‌مون... 10:22.337 --> 10:24.417 ‫باز هم از آزادیش لذت می‌برد. 10:26.977 --> 10:30.337 ‫یکی از اولین کارهایی که کرد این بود که یکی ‫از تابلوهایی که دوست داشت رو آویزان کرد. 10:31.617 --> 10:33.457 ‫همچنین شروع به نوشتن یه وبلاگ کرد. 10:38.617 --> 10:40.776 ‫داد که تجهیزات مخصوصی واسش درست کنن. 10:40.777 --> 10:44.137 ‫با این می‌تونم برگردم. ‫می‌بینی؟ 10:45.337 --> 10:47.456 ‫بنگ بنگ بنگ. ‫می‌تونی بپری اطراف. 10:47.457 --> 10:49.977 ‫- و به بعد به شلیک ادامه بدی. ‫- متوجه‌ام. 10:50.697 --> 10:53.856 ‫ایده‌های سازنده‌های این بازی محشره. 10:53.857 --> 10:56.616 ‫- اوهوم. ‫- یه دنیای کامل دیجیتالی خلق کردن. 10:56.617 --> 10:57.617 ‫درسته. 10:58.097 --> 11:01.777 ‫ماتس بهمون گفت که با بقیه بازی می‌کنه. 11:04.257 --> 11:07.457 ‫ولی فکر می‌کردیم این افراد ‫ماتس رو نمی‌شناسن... 11:07.977 --> 11:10.897 ‫چون هیچ‌وقت در واقعیت هم رو ندیدن ‫ و با هم حرف نزدن. 11:15.897 --> 11:17.856 ‫و طی ده سال آخر زندگیش... 11:17.857 --> 11:21.457 ‫احتمالا بیست هزار ساعت ‫رو صرف این بازی کرده بود. 11:42.617 --> 11:44.897 ‫دنیاش به نظر خیلی محدود می‌اومد. 11:47.657 --> 11:52.217 ‫اگه دوازده ساعت در روز رو صرف بازی کردن ‫بکنی احتمالا دیگه وقت واسه کاری نداری. 11:53.817 --> 11:56.017 ‫وقتی نداری که دوست‌هات رو ببینی. 12:02.897 --> 12:05.616 ‫و در واقع بزرگ‌ترین ناراحتی ما... 12:05.617 --> 12:10.337 ‫این بود که هرگز دوستی، عشق... 12:10.937 --> 12:13.737 ‫و یا احساس ایجاد تغییر رو توی ‫زندگی بقیه تجربه نمی‌کنه. 12:25.897 --> 12:28.176 ‫آخرین فیلم ضبط شده از ماتس... 12:28.177 --> 12:31.057 ‫حین عروسی عموش بود. 13:10.657 --> 13:13.377 ‫همین‌طوری خوابش برد و بعد دیگه رفت. 13:14.817 --> 13:15.897 ‫و دیگه تموم شده بود. 13:26.457 --> 13:30.217 ‫هرگز نمی‌تونی واسه فوت فرزندت آماده بشی. 13:35.097 --> 13:37.537 ‫من و اون جنگیدیم... 13:38.857 --> 13:41.017 ‫و سختی کشیدیم و و گمونم معمولا... 13:41.777 --> 13:43.617 ‫حس می‌کردم که تقصیر من بود... 13:44.537 --> 13:46.097 ‫که این‌طوری به دنیا اومده بود. 13:49.257 --> 13:52.736 ‫به نظرم ارتباطی با هم داشتیم که... ‫خیلی قوی بود. 13:52.737 --> 13:55.377 ‫اون پسر تمام زندگی من بود. 14:00.017 --> 14:02.896 ‫و طی چند روز آینده‌اش ‫ انگار زمان ثابت ایستاده بود. 14:02.897 --> 14:05.856 ‫فقط روی مبل می‌نشستیم و گریه می‌کردیم... 14:05.857 --> 14:07.937 ‫و مردم می‌اومدن و می‌رفتن و یهویی... 14:08.457 --> 14:09.697 ‫خیلی عجیب شده بود. 14:11.417 --> 14:14.097 ‫وقتی از جلوی آپارتمانش ‫ و وسایلش رد می‌شدم... 14:15.817 --> 14:18.017 ‫ویلچرش رو می‌دیدم که خالی بود... 14:19.257 --> 14:20.377 ‫خیلی عجیب بود. 14:21.537 --> 14:22.537 ‫آره. 14:25.177 --> 14:28.536 ‫و ما مونده بودیم. ‫رابرت و میا و من... 14:28.537 --> 14:31.816 ‫و حداقل بیست و چهار ساعتی ‫روی مبل نشسته بودیم. 14:31.817 --> 14:35.616 ‫و خوابمون نمی‌برد و همه‌چیز ‫ خیلی گنگ شده بود. 14:35.617 --> 14:38.736 ‫وقتی یکمی افکارمون رو جمع و جور کردیم... 14:38.737 --> 14:42.136 ‫به خودمون اومدیم و گفتیم که... 14:42.137 --> 14:43.656 ‫«ای وای. باید به دوست‌های اینترنتیش ‫ خبر بدیم.» 14:43.657 --> 14:46.057 ‫باید خبردار بشن که دیگه برنمی‌گرده. 14:46.937 --> 14:49.337 ‫و بعد گفتیم که «چطور خبر بدیم؟» 14:52.137 --> 14:56.097 ‫و رابرت یهویی یادش اومد که ‫ رمز وبلاگ ماتس رو داره. 14:56.897 --> 14:59.136 ‫گفت «شاید بتونم واردش بشم.» 14:59.137 --> 15:01.657 ‫«گمون نکنم خیلی مخاطب داشته باشه ‫ ولی امتحانش می‌کنم.» 15:04.217 --> 15:08.737 ‫و بعد نشست و همراه هم اون متن رو نوشتیم. 15:09.617 --> 15:13.336 ‫[ماجراجویی به پایان رسید] 15:13.337 --> 15:21.337 ‫[فرزند، برادر و دوست عزیزمان ‫ امشب ما را ترک کرد.] 15:24.497 --> 15:29.897 ‫[می‌توانید از این آدرس ایمیل ‫ با خانواده‌ی ما تماس بگیرید.] 15:30.817 --> 15:33.576 ‫و منتشرش کردیم دیگه. 15:33.577 --> 15:37.417 ‫اصلا مطمئن نبودیم که کسی می‌بینش یا نه. 15:54.897 --> 16:02.136 ‫[تسلیم می‌گم. ناراحت شدم که شنیدم. من فرصت ‫نکردم ببینمش. مشخص بود که آدم خوش‌قلب و...] 16:02.137 --> 16:05.617 ‫[دوست ماتس هستم. خانواده‌ی عزیز ماتس. ‫ماتس آدم خون‌گرم و دوست‌داشتنی‌ای بود که...] 16:10.337 --> 16:13.936 ‫و پشت سر هم ایمیل دریافت می‌کردیم. 16:13.937 --> 16:15.377 ‫خیلی گیج شده بودیم. 16:17.297 --> 16:19.096 ‫چه خبر شده؟ 16:19.097 --> 16:21.456 ‫این‌ها دیگه کین؟ 16:21.457 --> 16:24.137 ‫دیوانه شدن؟ 16:40.857 --> 16:42.416 ‫کلی آدم نامه نوشتن. 16:42.417 --> 16:44.297 ‫اوضاع از کنترل خارج شده بود. 16:53.777 --> 16:56.297 ‫رابرت، ترود و میای عزیز... 17:08.337 --> 17:11.577 ‫ماتس برای من یه دوست واقعی بود. 17:15.297 --> 17:17.897 ‫بدون شک خیلی رمانتیک بود... 17:19.137 --> 17:21.297 ‫و در زمینه ارتباط با خانم‌ها خیلی موفق بود. 17:23.937 --> 17:28.457 ‫همیشه یه جمله‌ای می‌گفت که جو رو شاد کنه. 17:33.857 --> 17:35.976 ‫اگه بهش می‌گفتی می‌خوای بری فیلمی ببینی... 17:35.977 --> 17:38.657 ‫بعدا یادش می‌موند که اون فیلم رو دیدی. 17:40.177 --> 17:42.136 ‫گوش می‌کرد و بعد... 17:42.137 --> 17:45.376 ‫یادمه که قبلا در کنارم بود... 17:45.377 --> 17:48.097 ‫و می‌تونستم در مورد موضوعات ‫ مسخره‌ای باهاش حرف بزنم. 17:50.377 --> 17:54.537 ‫و تقریبا حس می‌کردم عضوی از خانوادمه. 17:57.937 --> 18:01.377 ‫مطمئن بودی همیشه وقتی ‫ چیزی بهت می‌گه از صمیم قلبه. 18:07.817 --> 18:10.736 ‫و مطمئن نیستم که می‌دونست... 18:10.737 --> 18:14.897 ‫که چه تاثیر بزرگی روی جمعیتی بزرگ داشت. 19:17.817 --> 19:25.817 ‫[وبلاگی که ماتس قبل از فوتش می‌نوشت ‫«تفکرات زندگی» نام داشت] 19:29.617 --> 19:36.857 ‫[وی تا آخر زندگیش به نوشتن ‫ در آن ادامه می‌داد] 19:40.617 --> 19:47.057 ‫[گوینده‌ای حرفه‌ای که صدایی شبیه ‫ ماتس داشت آن را بازخوانی کرده] 19:49.297 --> 19:51.017 ‫من سال 1989 به دنیا اومدم... 19:51.897 --> 19:53.937 ‫دقیقا موقعی که دیگه اکثر ‫ دهه هشتاد رو نبینم. 19:55.297 --> 20:01.097 ‫[ماتس] 20:01.377 --> 20:04.096 ‫خب موسیقی‌هایی که از اون ‫ دهه داریم خوب بودن... 20:04.097 --> 20:06.296 ‫ولی مد و استایلشون وحشتناک بود. 20:06.297 --> 20:09.536 ‫پدهای شونه، موهای عجیب و غریب... 20:09.537 --> 20:11.417 ‫و رنگ‌های پاستلی وحشتناک. 20:13.817 --> 20:16.817 ‫می‌دونم که یه سری این‌جور استایل‌ها ‫ رو می‌پسندن اما دلیلشون رو نمی‌دونم. 20:19.017 --> 20:21.257 ‫همون سالی بود که دیوار برلین خراب شد. 20:25.617 --> 20:27.537 ‫البته من چیزی ازش یادم نیست. 20:31.657 --> 20:32.936 ‫تفکرش واسم جالبه. 20:32.937 --> 20:35.977 ‫انگار که وقتی دیوار داشت ‫ خراب می‌شد من به دنیا اومدم. 20:41.977 --> 20:45.657 ‫تازه اولین ویلچر الکتریکیم رو خریدم. 20:47.417 --> 20:50.857 ‫چهار تا لاستیک بزرگ داره که ‫ واسه تمام مسیرها مناسبه. 20:51.657 --> 20:52.857 ‫باحاله نه؟ 20:53.857 --> 20:55.976 ‫اسمش اسکتریور بود. 20:55.977 --> 20:58.177 ‫و با هم کلی ماجراجویی داشتیم. 20:59.257 --> 21:02.576 ‫ویلچرش انقدر خفن بود که ‫ وقتی وارد حیاط مدرسه شدم... 21:02.577 --> 21:05.736 ‫یه بچه کوچیک با سه‌چرخه‌اش می‌اومد پیشم... 21:05.737 --> 21:08.296 ‫به بالا نگاه می‌کرد و بهم می‌گفت... 21:08.297 --> 21:09.577 ‫«عوضی کنیم؟» 21:10.777 --> 21:13.096 ‫خوشحال می‌شم ویلچرم رو بهت بدم. 21:13.097 --> 21:15.177 ‫ولی بیماری عضلانی همراهش داره. 21:15.937 --> 21:19.417 ‫و بعد با خوشحالی سوار بر سه‌چرخه جدیدم ‫ به سمت غروب آفتاب می‌رفتم. 21:23.617 --> 21:26.657 ‫همراه بقیه بچه‌های معلول ‫ به اردوی تابستانی رفتم. 21:28.577 --> 21:30.137 ‫از کلش متنفر بودم. 21:32.537 --> 21:34.736 ‫بزرگ‌ترین مشکلی که با اردو داشتم... 21:34.737 --> 21:36.537 ‫سفرمون به شهر بازی بود. 21:38.297 --> 21:40.857 ‫اون داخل شبیه نمایش عجیب‌الخلقه‌ها بودیم. 21:42.337 --> 21:45.657 ‫شبیه یه نسخه ناجور و معلولانه ‫از «فرار از زندان» بود. 21:47.057 --> 21:49.217 ‫به روش‌های فرار فکر می‌کردم. 21:50.977 --> 21:52.937 ‫بقیه مردم خیره می‌شدن. 21:53.617 --> 21:56.736 ‫همیشه کلمات بزرگ و حامیانه می‌گفتن. 21:56.737 --> 21:59.257 ‫سلام. از پارک خوشت میاد؟ 22:00.017 --> 22:03.577 ‫آره کر یا احمق نیستم که. ‫خیلی ممنون. 22:08.897 --> 22:11.897 ‫یه آپارتمان قشنگ و خانواده ‫ عزیزی در نزدیکی دارم. 22:13.417 --> 22:15.337 ‫کار نمی‌کنم چون نیازی ندارم. 22:16.937 --> 22:18.617 ‫یه سری فکر می‌کنن که خوش‌ شانسم. 22:19.417 --> 22:21.497 ‫واسه این دلایل خودم رو دارم. 22:23.377 --> 22:25.497 ‫یهویی ممکنه تبلیغ به نظر برسه. 22:26.297 --> 22:28.496 ‫به زودی درمورد قدم زدن توی ساحل... 22:28.497 --> 22:30.457 ‫و این‌که چقدر خوب به حرفاتون ‫ گوش می‌کنم می‌نویسم. 22:32.297 --> 22:33.577 ‫نه، می‌تونی آروم باشی. 22:38.897 --> 22:40.777 ‫از این ورودی به اونجا نمی‌ریم. 22:51.097 --> 22:53.217 ‫خوشبختانه من راه فرارم رو پیدا کردم. 22:57.937 --> 22:59.296 ‫یه صفحه کامپیوتر نیست. 22:59.297 --> 23:01.937 ‫دروازه‌ای به جاییه که قلبت مشتقاشه. 23:04.017 --> 23:07.497 ‫کامپیوتر رو روشن می‌کنم. موسیقی پخش می‌شه. 23:09.017 --> 23:10.697 ‫و بعد این دنیا رو ترک می‌کنم. 23:56.097 --> 23:59.217 ‫اکثر وقتم رو جایی به اسم آزرات سپری می‌کنم. 24:00.817 --> 24:02.937 ‫اونجا محدودیت‌هام وجود ندارن. 24:04.617 --> 24:06.497 ‫و می‌تونم هر کس که دلم می‌خواد باشم. 24:17.337 --> 24:20.417 ‫من ایبلین ردمور هستم، ‫کارگاه معروف و درست‌کار. 24:23.657 --> 24:25.016 ‫با نیروهای پلید مبارزه می‌کنه... 24:25.017 --> 24:27.417 ‫هر جایی که می‌ره دوست و دشمن پیدا می‌کنه. 24:33.337 --> 24:36.256 ‫ایبلین نسخه‌ای از خودمه. 24:36.257 --> 24:39.057 ‫با خصوصیاتی متفاوت. 24:41.537 --> 24:44.376 ‫خوبی آبجوی مجازی اینه که مست نمی‌شی. 24:44.377 --> 24:46.177 ‫صرفا تظاهر می‌کنی که شدی. 24:48.377 --> 24:49.897 ‫حتما از نظرتون مسخره‌ست... 24:50.737 --> 24:52.737 ‫ولی واسه کسی که نقش آفرینی می‌کنه ‫ چالش جالبیه. 25:10.777 --> 25:13.057 ‫در زندگی واقعی باید مثبت‌اندیش باشم... 25:13.857 --> 25:17.057 ‫با سختی‌ها بجنگم و لبخند به لب داشته باشم. 25:25.297 --> 25:27.617 ‫خیلی چیزها بودن که از دستشون دادم. 25:35.017 --> 25:38.617 ‫کلی دوست که می‌تونستم با اجبار خودم ‫به اجتماعی بودن به دست بیارم. 25:39.817 --> 25:42.057 ‫گمونم در اون صورت همیشه یکم خجالتی می‌بودم. 25:51.897 --> 25:53.697 ‫توی دبیرستان مهمونی بود... 25:56.297 --> 25:57.377 ‫دخترهای جذاب بودن... 25:58.817 --> 26:02.897 ‫و موتور بود، ‫کلی چیزهایی که یه پسر 17 ساده دوست داشت... 26:04.297 --> 26:06.217 ‫ولی همه فقط رویا بودن. 26:08.417 --> 26:10.297 ‫چیزهایی که دستم بهشون نمی‌رسید. 26:15.857 --> 26:18.656 ‫دقیقا به محض این‌که قرار بود بامزه‌ترین ‫ دختر مدرسه رو سوار کنم... 26:18.657 --> 26:20.217 ‫و با هم با ماشین بریم یه جای رمانتیک... 26:21.257 --> 26:22.977 ‫از این فانتزی خارج می‌شدم. 26:30.977 --> 26:32.497 ‫رویاها این‌طوری خوبن. 26:33.897 --> 26:35.537 ‫همیشه می‌تونی دوباره بری سراغشون. 26:40.497 --> 26:42.576 ‫خوبه که اسیر این ویلچرم... 26:42.577 --> 26:44.937 ‫وگرنه مادرم از نگرانی من سکته می‌کرد... 26:45.537 --> 26:48.017 ‫چون با موتور با سرعت ‫توی جاده رانندگی می‌کردم. 26:51.657 --> 26:57.897 ‫[فوت دوستمون، ترود، رابرت و میای عزیز. ‫ [من دوست ماتس هستم...] 26:59.617 --> 27:01.497 ‫ترود، رابرت و میای عزیز... 27:02.817 --> 27:05.697 ‫من دوست ماتس هستم و اون رو ‫از طریق ایبلین می‌شناختم. 27:09.017 --> 27:11.056 ‫من رهبر استارلایت هستم... 27:11.057 --> 27:15.337 ‫جامعه دوستانی که ایبلین ‫هشت سال عضو اون بود. 27:17.097 --> 27:22.337 ‫از طریق شخصیت‌هامون با هم دیدار می‌کردیم ‫ و پشت هر شخصیت یه انسان واقعیه. 27:29.177 --> 27:30.857 ‫و به همراه هم نقش آفرینی می‌کردیم. 27:31.457 --> 27:35.216 ‫بازیکن شخصیتی رو انتخاب می‌کنه ‫ و اون رو در میان... 27:35.217 --> 27:36.977 ‫ماجراها و مصیبت‌ها و ‫سختی‌ها راهنمایی می‌کنه. 27:42.137 --> 27:45.456 ‫نقش‌آفرینی اصلیتش صرفا ‫نقش آفرینی در قالب یه شخصه. 27:45.457 --> 27:48.377 ‫ما خودمون حرف‌ها و اعمال شخصیت‌هامون ‫ رو انتخاب می‌کنیم. 27:51.537 --> 27:56.297 ‫و از اونجایی که ایبلین خیلی درون‌گرا بود ‫تقریبا چیزی از زندگی واقعیش نمی‌دونستیم. 27:57.417 --> 28:00.897 ‫تمام مکالماتی که باهاش داشتیم ‫ از طریق پیام متنی بود. 28:02.137 --> 28:05.977 ‫و اکثر این پیام‌ها حین بازیمون ‫ ثبت و ذخیره می‌شد. 28:11.697 --> 28:14.016 ‫به صورت عمومی در انجمن‌هامون ‫ منتشر می‌شدن... 28:14.017 --> 28:16.817 ‫ولی یافتنشون واسه اکثر مردم آسون نیست. 28:18.217 --> 28:20.576 ‫این پیام‌ها شامل مکالمات بازی... 28:20.577 --> 28:24.736 ‫و خاطرات بازیکن‌ها و بحث‌های انجمنمون هستش. 28:24.737 --> 28:27.577 ‫در مجموع 42 هزار صفحه هستند. 28:32.497 --> 28:33.976 ‫پس وقتی ماتس نوشت... 28:33.977 --> 28:37.616 ‫من مرد احساسی‌ای هستم ‫و اکثرا از قلبم پیروی می‌کنم... 28:37.617 --> 28:41.057 ‫می‌دونیم که این رو در تاریخ ‫سی‌ام اوت سال 2012 گفته. 28:43.137 --> 28:46.337 ‫مکان و حرف افراد اطرافش رو هم داریم. 28:52.617 --> 28:55.937 ‫همچنین احساسات اعتمال ایبلین هم ‫در آرشیو ذخیره شدن. 29:00.137 --> 29:03.257 ‫[ایبلین روراست اما ناراحت به نظر می‌رسد] 29:05.777 --> 29:11.137 ‫[ایبلین به آسمان نگاهی می‌کند ‫ و آهی عمیق می‌کشد] 29:15.977 --> 29:19.697 ‫[در کاسه سوپ می‌ریزد] 29:24.137 --> 29:32.137 ‫[این آرشیو عظیم این امکان رو فراهم کرد که ‫ زندگی ماتس در دنیای وارکرفت بازسازی کنیم] 29:33.337 --> 29:41.337 ‫[همچنین انیمیشن‌سازان توسط مدل‌هایی از ‫ خود بازی سکانس‌هایی را ایجاد کردند] 29:42.137 --> 29:50.096 ‫[همچنین توضیحات شخصیت‌ها بازسازی شده] 29:50.097 --> 29:58.097 ‫[تمامی مکالماتی که بین ماتس و دوستانش رخ ‫ داده توسط صداپیشه‌ها دوباره خوانده شده] 30:01.337 --> 30:05.777 ‫[جنگل الوین، آزروت] 30:06.017 --> 30:07.697 ‫فوتبال خوبی بود. 30:12.017 --> 30:14.257 ‫- عجب سوپیه. ‫- آره! 30:25.377 --> 30:27.857 ‫عصری گرم و خوب در آزروت بود. 30:28.537 --> 30:32.137 ‫دور آتیش نشسته بودیم و از نوشیدنی ‫ و داستان‌هامون لذت می‌بردیم. 30:46.377 --> 30:48.136 ‫وقتی اونجا نشسته بودیم... 30:48.137 --> 30:51.377 ‫یه زیبای اسرارآمیز با ‫موی تیره از جنگل اومد. 31:01.497 --> 31:03.736 ‫مطمئن نیستم این اتفاق چطوری رخ داد... 31:03.737 --> 31:06.537 ‫ولی شروع کرد به اذیت کردن ‫و خوش و بش با شخصیت من. 31:08.177 --> 31:09.417 ‫من هم خوشم اومده بود. 31:12.377 --> 31:15.777 ‫شخصیتم همون‌جا نشسته بود. ‫اصلا نمی‌دونست که چیکار کنه. 31:18.017 --> 31:20.857 ‫داره باهات خوش و بش می‌کنه. ‫برو دنبالش. 31:21.537 --> 31:24.977 ‫نه بابا. خوش و بش نکرد. 31:25.537 --> 31:27.457 ‫مشخصا ازت خوشش میاد. 31:28.497 --> 31:29.497 ‫خوم... 31:42.937 --> 31:44.897 ‫بالاخره ایبلین بلند شد. 31:45.697 --> 31:47.737 ‫و زن اسرارآمیز رو تعقیب کرد. 31:50.857 --> 31:52.217 ‫و بدین‌ترتیب شروع شد. 32:21.297 --> 32:23.897 ‫یه خصوصیت خیلی هیجان‌انگیزی داشت. 32:25.417 --> 32:28.057 ‫طنزش. رفتارش. 32:29.377 --> 32:30.577 ‫دلباخته‌اش شده بودم. 32:52.297 --> 32:55.297 ‫که ببینم قضیه‌شون چیه. ‫من هم همین کار رو کردم. 33:20.337 --> 33:21.736 ‫می‌شه به راحتی ریشه‌کن کردنش. 33:21.737 --> 33:26.376 ‫در زندگی واقعی اون موقع 17 سالم بود. ‫اصلا بلد نبودم با دخترها حرف بزنم. 33:26.377 --> 33:29.896 ‫اصلا توی عمرم هیچ‌وقت به اندازه ‫الان مشروب نمی‌خوردم... 33:29.897 --> 33:33.656 ‫و با این‌که یه لیوان شاید هم بد نباشه... 33:33.657 --> 33:35.656 ‫پیش‌خدمت‌های احمق دائم دوباره پرش می‌کنن... 33:35.657 --> 33:38.536 ‫واسه همین آخر شب اصلا نمی‌فهمی چقدر خوردی! 33:38.537 --> 33:41.336 ‫واقعا باید یه چیز متفاوت پیدا کنم... 33:41.337 --> 33:44.977 ‫خوشبختانه تقریبا تمام شخصیت‌های ‫ این دنیا زیبا بودن. 33:46.577 --> 33:48.176 ‫از نظر خیلی‌ها این ممکنه احمقانه باشه... 33:48.177 --> 33:50.576 ‫ولی حداقل دیگه ظواهر مهم نیست. 33:50.577 --> 33:52.137 ‫فقط شخصیت مهمه. 33:52.697 --> 33:57.136 ‫دوباره دارم کسب و کارم رو راه می‌اندازم. ‫حتی دیروز اولین مشتریم اومد. 33:57.137 --> 34:01.576 ‫زمان خودم چند تا پرونده حل کردم. ‫یه سازمان کوچیکیم. 34:01.577 --> 34:02.537 ‫بیا. 34:02.538 --> 34:04.497 ‫کارت قدیمیمه. 34:05.257 --> 34:07.777 ‫بهتره بری پخشش کنی. 34:08.297 --> 34:12.057 ‫ایبلین ردمور. کارآگاه خصوصی در خدمتتون. 35:02.217 --> 35:04.377 ‫صرفا یه بوسه مجازی بود. 35:08.537 --> 35:10.657 ‫ولی واقعا حسش می‌کردم. 35:17.297 --> 35:21.857 ‫این نزدیک‌ترین تجربه من ‫ به علاقه داشتن به کسی بود 35:44.537 --> 35:45.697 ‫محشر بود. 36:23.017 --> 36:24.497 ‫اوه. 36:44.657 --> 36:47.297 ‫بالاخره از کل شب سنگ پرت کردن خسته می‌شی. 36:48.897 --> 36:50.416 ‫به خدا دنیا داره عجیب می‌شه. 36:50.417 --> 36:53.016 ‫فقط باید ادامه بدی و سرت رو گرم کنی. 36:53.017 --> 36:54.217 ‫موضوع حرفشون فقط... 37:57.137 --> 38:01.097 ‫[خیلی وقته ازت خبری نیست] 38:11.497 --> 38:16.337 ‫[امیدوارم دوباره پیدات بشه] 38:19.817 --> 38:21.217 ‫یهویی غیبش زده بود. 38:33.057 --> 38:34.937 ‫حتما یه جایی بود دیگه. 38:48.097 --> 38:50.897 ‫هر جایی که هستی به یادتم رومر. 39:22.257 --> 39:27.817 ‫[بردا، هلند] 39:42.977 --> 39:46.257 ‫داشتم در جنگل الوین در نزدیکی ‫گلدشایر قدم می‌زدم. 39:51.057 --> 39:52.497 ‫سوپش حرف نداره. 39:53.017 --> 39:56.016 ‫و بعد دو نفر رو کنار آتیش دیدم... 39:56.017 --> 39:57.297 ‫که نزدیک دریاچه بودن. 40:04.297 --> 40:10.417 ‫[لیزت، «رومر»] 40:11.897 --> 40:13.136 ‫و گفتم که... 40:13.137 --> 40:15.416 ‫بذار کلاهش رو بدزدم ببینم چی می‌شه. 40:15.417 --> 40:20.496 ‫اصلا فکر و نقشه‌ای پشتش نبود... 40:20.497 --> 40:22.937 ‫صرفا این‌که ببینم چی می‌شه. 40:26.097 --> 40:29.216 ‫کل اون قضیه «قرار گذاشتن» ‫رو با هم تجربه کردیم... 40:29.217 --> 40:30.937 ‫و بهم گل می‌داد. 40:31.457 --> 40:32.377 ‫هوم... 40:32.378 --> 40:35.416 ‫یکم شاید خنده‌دار باشه، ‫اما همچنان کار قشنگیه. 40:35.417 --> 40:38.336 ‫یعنی شاید همه دخترها بگن که گل نمی‌خوان. 40:38.337 --> 40:40.817 ‫ولی عاشق وقتی هستیم که گل دریافت می‌کنیم. 40:53.737 --> 40:56.216 ‫هیچ‌وقت نتونستم ببینمش چون که... 40:56.217 --> 41:00.937 ‫نمی‌خواست تماس تصویری بگیره ‫یا دوربینش رو روشن کنه. 41:02.377 --> 41:04.937 ‫اکثرا صرفا توی صفحه چت ‫ پیام متنی می‌نوشت. 41:06.177 --> 41:07.816 ‫و همچنین ازش خواستیم که... 41:07.817 --> 41:11.976 ‫توی کانال صوتیمون عضو بشه که ‫با هم حرف بزنیم... 41:11.977 --> 41:13.057 ‫ولی قبول نکرد. 41:23.457 --> 41:27.456 ‫خب من شبیه یکی از دوستان دانش‌آموزم ‫تصورش می‌کردم... 41:27.457 --> 41:29.816 ‫چون که خب همسن من بود. 41:29.817 --> 41:33.256 ‫که دبیرستانی بود و توی مدرسه قدم می‌زد و... 41:33.257 --> 41:36.216 ‫همین چیزها دیگه، مثلا بعد مدرسه... 41:36.217 --> 41:39.296 ‫همراه یه سری دوستانش می‌رفت مرکزشهر... 41:39.297 --> 41:40.737 ‫که بازی‌فروشی‌ها رو ببینه. 41:46.897 --> 41:49.816 ‫علایق مشترکیش داشتیم، ‫هر شب آنلاین می‌شدیم... 41:49.817 --> 41:53.376 ‫حرف می‌زدیم و خوش‌گذرونی می‌کردیم. 41:53.377 --> 41:56.696 ‫کل شب بازی می‌کردم. 41:56.697 --> 41:59.177 ‫و از یه جایی نمراتم افت کرد. 42:00.897 --> 42:05.177 ‫کلی دعوا با والدینم داشتم. 42:06.537 --> 42:10.256 ‫گفتن نمراتت دارن کم می‌شن. ‫نباید امتحان‌هات رو بیفتی. 42:10.257 --> 42:14.297 ‫خوب نیست انقدر داخل خونه باشی. ‫باید فعالیت داشته باشی. 42:15.017 --> 42:17.296 ‫مادرم می‌گفت همین الان باید خاموشش کنم... 42:17.297 --> 42:21.936 ‫وگرنه مودم رو خاموش می‌کنه که ‫اینترنت قطع بشه... 42:21.937 --> 42:24.856 ‫من هم می‌گفتم ‫ «نه، نه، بذار یکم دیگه بازی کنم.» 42:24.857 --> 42:26.857 ‫و «خودم نیم ساعت دیگه خاموشش می‌کنم.» 42:28.417 --> 42:29.777 ‫که البته حقیقت نداشت. 42:33.457 --> 42:36.377 ‫و در آخر حاصلش این شد که کامپیوترم ‫رو ازم گرفتن. 42:41.697 --> 42:46.176 ‫سعی کردم که بهشون بگم ‫ «دوست‌هام نمی‌دونن که قرار نیست بیام...» 42:46.177 --> 42:49.217 ‫«می‌شه حداقل پسش بدین که بهشون خبر بدم؟» 42:50.377 --> 42:53.697 ‫و گفتن که «لزومی نداره خبر بدی ‫ چون دوست‌های واقعی نیستن.» 42:54.657 --> 42:57.176 ‫«چرا انقدر بهشون اهمیت می‌دی؟ ‫تو که اصلا ندیدیشون.» 42:57.177 --> 42:58.656 ‫«با هم بیرون نرفتید.» 42:58.657 --> 43:00.297 ‫خیلی دردناک بود. 43:06.577 --> 43:08.136 ‫واسه همین افسرده شدم. 43:08.137 --> 43:09.297 ‫هوم... 43:11.737 --> 43:15.977 ‫دیگه دلیلی پیدا نمی‌کردم ‫ که از تختم بیام بیرون. 43:19.977 --> 43:22.737 ‫«واسه چی زندگی می‌کنم؟» 43:25.097 --> 43:26.657 ‫از این قبیل افکار داشتم. 43:44.137 --> 43:47.056 ‫در آخر این‌طوری بودم که ‫«خیلی‌خب، خیلی وقته نبودم...» 43:47.057 --> 43:49.816 ‫«باید یه جوری بهشون خبر بدم که چی شده...» 43:49.817 --> 43:54.417 ‫و به سرم زد که برم کتابخونه، ‫چون اونجا کامپیوتر داشتن. 44:01.417 --> 44:03.377 ‫سلام لیز! ‫خوشحالم دوباره پیدات شده. 44:05.137 --> 44:07.657 ‫خب اول ازم پرسید که حالم چطوره. 44:09.217 --> 44:12.737 ‫بهش گفتم «کنار میام و صبر می‌کنم.» 44:14.417 --> 44:18.656 ‫خوشحال می‌شم دوباره باهات حرف بزنم. ‫واسه همین امیدوارم پیدات بشه. 44:18.657 --> 44:20.937 ‫اگه نمی‌تونی درک می‌کنم. 44:25.737 --> 44:30.336 ‫ایبلین واقعا ستون حمایت‌گر بزرگی بود. ‫می‌شه این‌طور بیانش کرد... 44:30.337 --> 44:32.936 ‫چون دوستی بود که می‌تونستم باهاش... 44:32.937 --> 44:34.977 ‫در مورد اتفاقات روزمره زندگیم حرف بزنم. 44:38.417 --> 44:41.657 ‫دوباره سلام، کریسمس مبارک. 44:42.777 --> 44:44.496 ‫گمونم اون بخشی از چیزهایی بود که... 44:44.497 --> 44:48.097 ‫باعث شد اون دوره‌ی افسردگیم رو ‫پشت‌سر بذارم. 44:49.857 --> 44:52.937 ‫سلام لیز. تابستونت تا الان چطور بوده؟ 44:54.137 --> 44:56.057 ‫ممنون که امسال انقدر باهام حرف زدی. 45:00.137 --> 45:03.217 ‫این هم یه چیزی که امروز نوشتم. ‫امیدوارم خوشت بیاد. 45:08.697 --> 45:11.016 ‫آقا و خانم روورز عزیز... 45:11.017 --> 45:14.537 ‫شاید من رو نشناسید، ‫ولی من دوستِ دخترتون لیزت هستم. 45:15.257 --> 45:17.857 ‫من و چندین دوست دیگه نگرانش هستیم. 45:18.377 --> 45:21.057 ‫شنیدیم که کامپیوترش رو ازش گرفتید. 45:23.217 --> 45:25.896 ‫و در آخر نامه‌ای واسه والدینم نوشت... 45:25.897 --> 45:29.456 ‫که ازشون خواسته بود کامپیوترم ‫ رو بهم پس بدن... 45:29.457 --> 45:31.697 ‫و در موردش باهام حرف بزنن. 45:33.017 --> 45:35.537 ‫و ازم خواست که به والدینم نشونش بدم. ‫و من هم دادم. 45:41.217 --> 45:44.496 ‫مطمئن نیستم که چرا نمی‌ذارید بازی کنه... 45:44.497 --> 45:47.457 ‫ولی حتما یه راه دیگه واسه حل این مشکل هست. 45:47.977 --> 45:51.697 ‫سعی نکنید اجبارش کنید. ‫سعی کنید به توافق برسید. 45:54.177 --> 45:57.296 ‫فقط ازتون می‌خوام به کارتون فکر کنید... 45:57.297 --> 46:00.457 ‫و سعی کنید راه‌حلی پیدا کنید ‫که همه راضی باشن... 46:01.057 --> 46:03.137 ‫چون کاری که الان کردید درست نیست. 46:04.177 --> 46:08.376 ‫از نظرم واقعا واسشون تجربه عجیبی بوده... 46:08.377 --> 46:10.936 ‫مخصوصا خوندن نامه‌ای که... 46:10.937 --> 46:13.176 ‫توسط کسی نوشته شده که نگران دخترته... 46:13.177 --> 46:15.377 ‫که بینتون سه کشور فاصله هست. 46:16.937 --> 46:18.936 ‫از نظرم انسان محشریه... 46:18.937 --> 46:21.257 ‫و اون رو از دوستان نزدیک خودم می‌دونم. 46:22.337 --> 46:25.937 ‫از طرف یه دوست نگران، ‫ماتس استین، از نروژ. 46:43.297 --> 46:45.697 ‫ایول! 47:07.457 --> 47:10.377 ‫ایبلین رو کشیدم که رومر رو بغل کرده. 47:15.857 --> 47:18.737 ‫روش نوشته بود «هشدار می‌دم که عکسش ‫خیلی بامزه‌ست.» و لبخند کشیده بودم. 47:21.777 --> 47:23.817 ‫و عکس رو واسه ماتس فرستادم. 47:30.977 --> 47:34.657 ‫تحت تاثیر قرار گرفته بودم. ‫واقعا هدیه محشری بود. 47:35.697 --> 47:37.737 ‫همیشه وقتی می‌بینمش لبخند می‌زنم. 47:44.857 --> 47:46.536 ‫توی این دنیای دیگه... 47:46.537 --> 47:49.417 ‫دختره ویلچر یا چیزهای متفاوت رو نمی‌دید. 47:50.057 --> 47:52.736 ‫روحم، قلبم و ذهنم رو می‌دید... 47:52.737 --> 47:55.417 ‫که توی بدنی زیبا و قوی بود. 47:56.177 --> 47:58.536 ‫- خود ماتسه. ‫- آره، آره. 47:58.537 --> 48:00.936 ‫توی زندگی واقعی ضعیف‌تر شدم... 48:00.937 --> 48:04.617 ‫و حتی نمی‌تونم مثل قبلا شام خوشمزه ‫ کریسمسم رو بخورم. 48:09.777 --> 48:12.097 ‫موز و شکر. 48:12.857 --> 48:13.857 ‫اسموتی میاست. 48:14.857 --> 48:17.537 ‫تماشای غذا خوردن بقیه عجیبه. 48:18.257 --> 48:20.257 ‫دلم واسه طعم‌ها تنگ شده. 48:24.817 --> 48:27.856 ‫آخه من دستگاه غذای خودم رو دارم. 48:27.857 --> 48:29.817 ‫که غذای مایع رو به بدنم پمپاژ می‌کنه. 48:35.457 --> 48:37.457 ‫با بهترین نمرات فارغ‌التحصیل شدم. 48:38.257 --> 48:39.617 ‫از بهترین‌ها بودم. 48:40.857 --> 48:43.977 ‫ولی شغلی ندارم، جایی ندارم که برم. 48:46.097 --> 48:49.617 ‫آرزوم اینه که بتونم کار کنم، ‫که احترام و ارزش رو احساس کنم. 49:22.097 --> 49:26.417 ‫قبل این‌که با ایبلین آشنا بشم ‫می‌دیدمش که به اطراف می‌دوید. 49:26.418 --> 49:28.337 ‫[زنیا، «رایک»] 49:28.617 --> 49:31.456 ‫هر روز وقتی وارد بازی می‌شد... 49:31.457 --> 49:33.537 ‫مسیر ثابتی رو... 49:34.417 --> 49:35.537 ‫حدود نیم‌ ساعت می‌دوید. 49:45.377 --> 49:47.297 ‫و بعد شروع به حرف زدم کردیم. 49:48.297 --> 49:52.977 ‫و بهم گفت شغل داره و صبح زود هر روز ‫کار می‌کنه. 49:54.897 --> 49:59.377 ‫ولی آخه هر روز صبح زود بازی می‌کرد. 50:01.097 --> 50:03.417 ‫پس به استارلایت اعتماد نداری... 50:04.377 --> 50:08.137 ‫خیلی مشتاق نبود که بگه شغلش چیه. 50:08.977 --> 50:12.336 ‫با خودم فکر می‌کردم که «مشکلی داره؟» 50:12.337 --> 50:14.217 ‫ولی نمی‌خواستم فضولی کنم. 50:17.177 --> 50:21.977 ‫و در مورد زندگی شخصی خودم بهش گفتم. 50:29.297 --> 50:31.616 ‫[هورسنس، دانمارک] 50:31.617 --> 50:35.416 ‫من نمی‌تونستم اون‌طور که می‌خواستم ‫ با پسرم ارتباط برقرار کنم... 50:35.417 --> 50:38.056 ‫اون اوتیسم داره و... 50:38.057 --> 50:42.137 ‫حس می‌کردم مادر بدیم که نمی‌تونم به ‫ پسرم احساس خوبی بدم. 50:42.697 --> 50:45.857 ‫واقعا سخت بود. 50:51.617 --> 50:56.617 ‫چهار سالی حتی نمی‌تونستم بیرون برم. 50:57.577 --> 51:00.297 ‫حتی مدرسه نمی‌رفتم. 51:01.737 --> 51:03.776 ‫فقط خونه می‌موندم. 51:03.777 --> 51:08.657 ‫توی تخت دراز می‌کشیدم که از همه چیز ‫ دور باشم. 51:13.537 --> 51:16.096 ‫دوست نداشت که لمسش بکنی. 51:16.097 --> 51:19.657 ‫وقتی می‌خواستم برم بخوابم، ‫مامانم می‌خواست که بغلش کنم. 51:19.657 --> 51:21.976 ‫- و من هم این‌طوری بودم که... ‫- نمی‌خواست. 51:21.977 --> 51:24.457 ‫آره. «چرا؟» 51:26.617 --> 51:31.336 ‫و گمونم بخاطر این بود که با مادرم ‫ارتباطی نداشتم. 51:31.337 --> 51:33.497 ‫و سعی کردم این رو به ایبلین توضیح بدم. 51:35.017 --> 51:37.457 ‫و بعد... اون ساکت شد. 51:44.497 --> 51:48.656 ‫و گفت که «خب سعی کن از ‫طریق بازی باهاش ارتباط برقرار بکنی...» 51:48.657 --> 51:51.537 ‫«چون خودت که دیدی دوست داره بازی کنه.» 51:52.737 --> 51:55.337 ‫«و من هم گفتم نکته خوبیه.» 52:04.537 --> 52:07.057 ‫یادمه با بازی کردن خیلی بهم خوش می‌گذشت. 52:09.857 --> 52:13.937 ‫و تقریبا حس می‌کردم عضوی از خانواده‌ام. 52:15.817 --> 52:17.776 ‫ولی واسه اکثر چیزها راه حلی هست. 52:17.777 --> 52:22.377 ‫وقتی که یاد گرفتم می‌شه داخل بازی‌ ‫آدم‌ها رو بغل کرد رو یادمه. 52:26.977 --> 52:29.056 ‫میکل یه روزی اومد... 52:29.057 --> 52:32.617 ‫و گفت که «داخل بازی یه حرکتی هست.» 52:34.177 --> 52:36.097 ‫«می‌شه این‌طوری یکی رو بغل کرد.» 52:36.657 --> 52:40.097 ‫واقعا امیدوار بودم که مامانم بپذیرش. 52:58.817 --> 53:02.256 ‫احساس... خوشحالی می‌کردم... 53:02.257 --> 53:05.856 ‫چون می‌تونستم خواسته مادرم رو ‫ برآورده کنم... 53:05.857 --> 53:08.417 ‫بدون این‌که احساس معذب بودن بهم دست بده. 53:12.297 --> 53:15.297 ‫از ایبلین پرسیدم «چیکار کردی؟» 53:16.777 --> 53:21.257 ‫و اون هم گفت ‫«خوبه نه؟ راه جدیدی واسه ارتباط با پسرته.» 53:21.977 --> 53:26.616 ‫من هم گفتم «درسته، ولی همچنان ‫ بغل واقعی می‌خوام.» 53:26.617 --> 53:29.857 ‫و اون هم گفت «می‌تونی روش کار کنی.» 53:33.497 --> 53:35.496 ‫کارت قشنگ نبود. 53:35.497 --> 53:37.577 ‫فکر نمی‌کردم زنده بشن. 53:38.097 --> 53:40.417 ‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- سقوط می‌کنم. 53:41.017 --> 53:44.897 ‫- هنوز؟ نه بابا. ‫- نه، افتادم روی زمین. 53:45.657 --> 53:47.297 ‫خیلی کمک کرد. 53:48.697 --> 53:53.256 ‫چیزهایی بهم می‌گفت که توی زندگی ‫واقعی نمی‌تونست بهم بگه. 53:53.257 --> 53:56.376 ‫- ولی مدرسه گفت خوب پیش رفت؟ ‫- آره. 53:56.377 --> 54:00.696 ‫اولین باری بود که توی عمرم عشق رو ‫ حس می‌کردم... 54:00.697 --> 54:02.416 ‫و می‌تونستم عشق رو درک کنم. 54:02.417 --> 54:04.896 ‫و یکی از... 54:04.897 --> 54:07.896 ‫بهترین احساساتی بود که تجربه کردم ‫و این‌طوری بودم که... 54:07.897 --> 54:11.297 ‫«همین رو می‌خواستم!» 54:30.057 --> 54:32.176 ‫فقط باید بگم... 54:32.177 --> 54:35.056 ‫و بعد ایبلین بهم گفت... 54:35.057 --> 54:38.817 ‫گاهی اوقات باید دل رو بزنی به دریا، ‫مهم نیست که چقدر می‌ترسی. 54:54.857 --> 54:55.937 ‫من یه حیوان خانگی دارم. 54:56.937 --> 54:59.536 ‫اسمش رو گذاشتم گرگی. ‫واقعا طبیعت رو دوست دارم. 54:59.537 --> 55:01.536 ‫ماموریت روزانه‌ات رو انجام دادی. 55:01.537 --> 55:03.137 ‫پونصد امتیاز واسه تو. 55:04.577 --> 55:06.697 ‫هر از گاهی از خودت قدردانی بکن. 55:10.537 --> 55:12.697 ‫اکثر مشکلات راه حلی دارن. 55:19.577 --> 55:20.696 ‫از اون موقع به بعد... 55:20.697 --> 55:23.496 ‫واقعا هر روز رفتی مدرسه. ‫پیاده رفتی. 55:23.497 --> 55:25.777 ‫آره. هر روز. 55:27.897 --> 55:32.857 ‫من گند می‌زنم و شما سعی می‌کنین درستش کنین! 55:33.537 --> 55:37.896 ‫از منفی‌ترین آدم دنیا... 55:37.897 --> 55:40.497 ‫تبدیل به کسی شدم که بقیه رو تحمل می‌کرد. 55:56.937 --> 55:59.897 ‫اسم ایبلین پخش شده بود. 56:04.137 --> 56:06.416 ‫و راستش رو بخواید، ‫به نظرم شغل کارآگاهی... 56:06.417 --> 56:08.697 ‫واسش بخاطر این بود که با بقیه آشنا بشه. 56:19.537 --> 56:21.577 ‫امیدوارم اوضاع درست بشه. 56:23.137 --> 56:25.977 ‫خیلی همدل و فهمیده بود... 56:25.978 --> 56:27.896 ‫[ریکه، «اتین»] 56:27.897 --> 56:31.217 ‫خوب می‌فهمید که چی لازم داری. 56:33.377 --> 56:37.337 ‫من ماه‌ها احساس بی‌فایده بودن داشتن. ‫می‌ترسیدم با بقیه ارتباط برقرار کنم. 56:37.338 --> 56:39.197 ‫[کریستین «استوئن»] 56:39.198 --> 56:40.817 ‫کسی رو نداشتم که باهاش حرف بزنم. 56:41.697 --> 56:43.696 ‫و یهویی ازم پرسید... 56:43.697 --> 56:45.257 ‫«حالت چطوره؟» 56:45.777 --> 56:49.417 ‫و من هم همه‌چیز رو بهش گفتم. ‫گفتم که چه احساس وحشتناکی دارم. 56:50.497 --> 56:54.497 ‫شاید خیلی این‌طور به نظر نرسه، ‫ولی خیلی واسم مهم بود. 56:57.377 --> 56:58.657 ‫من کنارتم. 57:00.097 --> 57:04.497 ‫واقعا براش مهم بود که ‫در مورد چی حرف می‌زنی. 57:07.217 --> 57:10.937 ‫فکر نکنم حتی فهمیده باشه ‫ که چقدر روم تاثیر داشته. 57:19.417 --> 57:23.817 ‫توی استارلایت همه خوشحال بودن که ‫یه جلسه آشنایی واقعی گذاشته بودن. 57:24.617 --> 57:26.537 ‫که هم دیگه رو واسه اولین بار ببینن. 57:31.057 --> 57:34.337 ‫خیلی هیجان‌زده و مشتاق بودم که ‫ایبلین رو ببینم... 57:35.177 --> 57:39.856 ‫که بتونم بالاخره توی دنیای واقعی هم ‫باهاش آشنا بشم... 57:39.857 --> 57:42.456 ‫که بالاخره اون مکالمات رو ‫ رودررو داشته باشیم. 57:42.457 --> 57:44.417 ‫به جای این‌که فقط به هم پیام بدیم. 57:47.017 --> 57:49.296 ‫ازش پرسیدم که «تو هم میای؟»... 57:49.297 --> 57:51.417 ‫«چون همه دارن میان.» 58:04.297 --> 58:07.777 ‫ولی اون گفت نمیاد. ‫که یه سری کار دیگه داره که باید انجام بده. 58:11.257 --> 58:12.777 ‫و من ناامید شدم. 58:25.017 --> 58:28.736 ‫اولین باری بود که تنهایی به یه کشور ‫دیگه سفر می‌کردم... 58:28.737 --> 58:30.457 ‫که به نظرم فوق‌العاده بود. 58:36.137 --> 58:38.056 ‫کسی رو ندیده بودم. 58:38.057 --> 58:41.777 ‫پس همه چهره‌ها غریبه بودن ‫و کسی رو نمی‌شناختم. 58:57.297 --> 59:01.737 ‫ناراحت بودیم که ایبلین خودش ‫ نتونست بیاد دانمارک. 59:03.577 --> 59:07.136 ‫[کای سیمون، «نومین»، رهبر انجمن استارلایت] 59:07.137 --> 59:09.176 ‫پس واسش نامه نوشتم که بگم... 59:09.177 --> 59:12.937 ‫«تماس صوتی هم داریم. می‌خوای بیای؟» 59:13.737 --> 59:18.617 ‫و قبول نکرد که بیاد توی تماس صوتی. 59:25.297 --> 59:28.577 ‫واسه همین دوربینم رو درآوردم و عکس گرفتم... 59:29.217 --> 59:31.297 ‫که بتونیم واسه ایبلین بفرستیم. 59:41.057 --> 59:43.257 ‫سلام همگی! 01:00:03.857 --> 01:00:06.577 ‫عشق واسه من همیشه موضوع عجیبی بوده. 01:00:07.817 --> 01:00:10.057 ‫انگار که اصلا واسه من ساخته نشده. 01:00:14.257 --> 01:00:16.176 ‫و اون توی یه کشور دیگه زندگی می‌کرد... 01:00:16.177 --> 01:00:18.497 ‫واسه همین بخشی از وجودم خبر داشت ‫ که هرگز اتفاقی رخ نمی‌ده. 01:00:19.097 --> 01:00:22.257 ‫قضیه ویلچر و این داستان‌ها سختش می‌کردن. 01:00:26.417 --> 01:00:29.016 ‫این افکار تیره من رو به پایین می‌کشیدن. 01:00:29.017 --> 01:00:30.257 ‫بهانه درست می‌کردن. 01:00:31.417 --> 01:00:33.777 ‫حداقل توی فضای آنلاین می‌تونستم ‫هر کاری که دلم می‌خواد بکنم. 01:00:45.537 --> 01:00:47.297 ‫اسمم ایبلینه. 01:00:48.657 --> 01:00:50.176 ‫ایبلین ردمور. 01:00:50.177 --> 01:00:53.337 ‫درحال حاضر در «خنجر نوک سمی» زندگی می‌کنم. 01:00:54.457 --> 01:00:58.176 ‫باورت نمی‌شه چقدر خوش می‌گذره از ‫سقفی به سقف دیگه بپری. 01:00:58.177 --> 01:01:00.417 ‫خب ممکنه عواقب بدی داشته باشه. 01:01:05.257 --> 01:01:06.377 ‫عالیه. 01:01:31.657 --> 01:01:34.736 ‫داشتم توی استورم‌ویند قدم می‌زدم... 01:01:34.737 --> 01:01:37.737 ‫و بعد متوجه شدم که ایبلین اونجاست. 01:02:31.977 --> 01:02:33.416 ‫واقعا ناراحت‌کننده بود... 01:02:33.417 --> 01:02:37.137 ‫چون حس می‌کردم خیلی کار زشتی کرده ‫ که قبلش بهم خبر نداده. 01:02:38.497 --> 01:02:42.536 ‫یعنی تازه دوباره به بازی برگشته بودم... 01:02:42.537 --> 01:02:44.417 ‫واسه همین خیلی ناراحت شدم. 01:03:11.217 --> 01:03:14.217 ‫همچنین متوجه نمی‌شد که چرا از دستش ناراحتم. 01:03:16.417 --> 01:03:19.097 ‫جذابیتش رو از دست دادم. ‫حس می‌کردم دارم خفه می‌شم. 01:03:20.617 --> 01:03:22.417 ‫الان حس می‌کنم که تنهایی بهترم. 01:03:23.217 --> 01:03:24.257 ‫رهاترم. 01:03:26.817 --> 01:03:28.137 ‫توی تعهد خوب نیستم. 01:03:28.777 --> 01:03:30.697 ‫نمی‌دونم چرا، صرفا... 01:03:31.217 --> 01:03:34.177 ‫خودم رو از بقیه رها می‌کنم و ادامه می‌دم. 01:03:35.737 --> 01:03:36.977 ‫همیشه همین کار رو کردم. 01:03:52.697 --> 01:03:55.817 ‫توی دنیای وارکرفت با ‫زن‌های زیادی خوش و بش کردم و باهاشون بودم. 01:03:57.337 --> 01:03:58.857 ‫ولی دیگه مثل اون نیست. 01:04:09.177 --> 01:04:11.137 ‫هرگز از احساساتم بهش نگفتم. 01:04:13.857 --> 01:04:15.457 ‫یادمه که فکر می‌کردم... 01:04:16.257 --> 01:04:18.097 ‫کاش معلول نبودم. 01:04:19.097 --> 01:04:20.737 ‫همیشه بهانه‌ام این بود. 01:04:27.857 --> 01:04:29.817 ‫چرا با این شرایط به دنیا اومدم؟ 01:04:31.017 --> 01:04:35.017 ‫هر چی بیشتر می‌گذره بدنم بیشتر احساس ‫زندانی رو بهم می‌ده که من رو اسیر کرده. 01:04:37.817 --> 01:04:41.657 ‫طی چند سال اخیر استفاده از ‫کامپیوتر سخت‌تر شده. 01:04:42.577 --> 01:04:45.017 ‫همیشه دستم به یه دکمه نمی‌رسه. 01:04:53.697 --> 01:04:56.777 ‫و البته این دکمه یه جایی به کار میاد. 01:05:00.897 --> 01:05:02.217 ‫کمکمون کن! 01:05:02.817 --> 01:05:04.577 ‫زود، تو رو خدا! 01:05:08.417 --> 01:05:11.017 ‫می‌خوای همین‌طوری منتظر بمونی؟ 01:05:16.857 --> 01:05:18.537 ‫چه مرگته؟ 01:05:20.657 --> 01:05:22.297 ‫خیلی بی‌فایده‌ای! 01:05:31.737 --> 01:05:33.856 ‫راستی، من اریکام. 01:05:33.857 --> 01:05:37.737 ‫خیال می‌کنه اونجا جاش امنه. ‫نمی‌دونم چرا یه نفر باید... 01:05:39.617 --> 01:05:42.017 ‫چابکی از خصوصیات مهم سرکش‌هاست. 01:05:44.057 --> 01:05:46.777 ‫وای، تو چه مرگته؟ 01:05:48.137 --> 01:05:50.617 ‫ایبلین، احمقی مگه؟ 01:06:00.057 --> 01:06:02.056 ‫اصلا ازش خوشم نمیاد. 01:06:02.057 --> 01:06:04.497 ‫آتیش به پا کنه و زود عصبانی می‌شه. 01:06:07.897 --> 01:06:09.697 ‫اصلا به اون حرومزاده اعتماد ندارم. 01:06:10.777 --> 01:06:12.936 ‫سخته که جلوی حرف‌هام رو بگیرم. 01:06:12.937 --> 01:06:15.937 ‫یه مجرم و مظنون قدیمیه. 01:06:16.537 --> 01:06:19.177 ‫تا حالا کسی به این پررویی ندیدم. 01:06:20.137 --> 01:06:23.457 ‫اصلا قصد نداشتم چنین آدمی باشم، ‫ولی خب شدم. 01:06:33.977 --> 01:06:37.296 ‫باید آروم باشی و بی‌خیال ‫این قضایا بشی ایبلین. 01:06:37.297 --> 01:06:40.976 ‫اگه این‌طوری حرف بزنی توی دردسر می‌افتی. 01:06:40.977 --> 01:06:43.977 ‫حرف‌هات بقیه رو ناراحت می‌کنن. ‫باید بی‌خیال بشی. 01:06:57.017 --> 01:07:00.296 ‫سعی می‌کرد رهبر افرادی باشن که اونجا بودن. 01:07:00.297 --> 01:07:02.417 ‫که حداقل واسه استارلایت مبارزه کنه... 01:07:17.257 --> 01:07:18.497 ‫منصفانه نیست! 01:07:25.337 --> 01:07:29.497 ‫خشم و نفرتش. چند بار بهم گفت برم ‫درم رو بذارم! 01:07:30.977 --> 01:07:33.136 ‫تو انسانیت و... 01:07:33.137 --> 01:07:35.616 ‫اشتیاقی که رهبران خوب دارن رو نداری. 01:07:35.617 --> 01:07:38.777 ‫شاید بتونی وظایفت رو انجام بدی. ‫ولی به چه قیمتی؟ 01:07:40.097 --> 01:07:42.257 ‫من دیگه طاقت ندارم. 01:07:50.137 --> 01:07:52.497 ‫ناراحت شدم. 01:07:59.897 --> 01:08:02.337 ‫بهش گفتم که «من رو ناراحت کردی.» 01:08:03.937 --> 01:08:06.937 ‫«به استارلایت اهمیت نمی‌دی؟» 01:08:10.217 --> 01:08:15.856 ‫و گفت که «این‌ها قوانین مسخره‌ی ‫انجمن مسخره‌ای توی یه بازی مسخره‌ست.» 01:08:15.857 --> 01:08:18.696 ‫«نمی‌خوام دیگه با این مسخره بازی کنم.» 01:08:18.697 --> 01:08:20.937 ‫و بعد واقعا اون شب از حسابش خارج شد 01:08:22.257 --> 01:08:25.017 ‫و من با خودم گفتم... ‫«خدای من.» 01:08:33.257 --> 01:08:35.857 ‫و یه سالی باهاش حرف نزدم. 01:08:39.577 --> 01:08:44.657 ‫[اسلو، نروژ] 01:08:44.737 --> 01:08:48.737 ‫قضیه‌ی رابطه‌اش به نقطه‌ای رسیده بود ‫ که روش فشار می‌ذاشت. 01:08:48.738 --> 01:08:51.757 ‫[کای سیمون، «نومین»، رهبر انجمن استارلایت] 01:08:51.758 --> 01:08:55.177 ‫امکانات مناسب واسه هدایت و کنار ‫اومدن باهاش رو نداشت. 01:08:56.177 --> 01:08:58.896 ‫و این داشت روی... 01:08:58.897 --> 01:09:02.657 ‫مراسم‌هایی که توشون شرکت می‌کرد، مراسم‌هایی ‫ که بقیه شرکت می‌کردن تاثیر می‌ذاشت. 01:09:03.177 --> 01:09:05.416 ‫یا روی نحوه صحبت مردم ‫ در مورد هم تاثیر می‌ذاشت. 01:09:05.417 --> 01:09:07.337 ‫یه سری جناح‌گیری می‌کردن. 01:09:12.537 --> 01:09:16.577 ‫بقیه‌ی اعضای انجمن ازش فاصله گرفتن. 01:09:17.337 --> 01:09:22.057 ‫نمی‌خواستن که قاطی این خصومت‌ها بشن. 01:09:28.017 --> 01:09:30.456 ‫و دوست ندارم که بیست دقیقه صرف این کنم... 01:09:30.457 --> 01:09:34.376 ‫و یه سری هم بودن که می‌اومدن ‫پیشمون و می‌گفتن... 01:09:34.377 --> 01:09:37.617 ‫«این سومین باریه که دعوا شروع کرده.» 01:09:38.377 --> 01:09:40.217 ‫واسه همین لازم بود با ایبلین حرف بزنم. 01:09:45.617 --> 01:09:50.016 ‫و یه روز واسش نامه نوشتم و پرسیدم ‫ اشکالی نداره یه سری بهش بزنم؟ 01:09:50.017 --> 01:09:53.377 ‫هر دو توی اسلو زندگی می‌کردیم، ‫با اتوبوس مسیر کوتاهی می‌بود. 01:09:56.897 --> 01:09:59.017 ‫و جوابی که دریافت کردم خیلی خیلی تند بود. 01:10:00.177 --> 01:10:03.497 ‫نه، نمی‌خواست که کسی ببینش. 01:10:13.497 --> 01:10:15.297 ‫گاهی‌اوقات حس می‌کنم نمی‌تونم نفس بکشم. 01:10:21.217 --> 01:10:23.256 ‫می‌شه این دکمه رو نگه داری؟ 01:10:23.257 --> 01:10:25.816 ‫خوشبختانه وقتی این اتفاق رخ می‌داد... 01:10:25.817 --> 01:10:27.457 ‫همیشه یکی کنارم بود که کمک کنه. 01:10:31.017 --> 01:10:33.697 ‫یازده تاشون تمام وقت باهام کار می‌کردن. 01:10:38.097 --> 01:10:41.297 ‫یه روزی سینه‌ام صدای خرخر بدی می‌داد. 01:10:42.817 --> 01:10:45.377 ‫تا حالا چنین چیزی رو تجربه نکرده بودم. 01:10:49.137 --> 01:10:53.257 ‫نمی‌تونستم نفس بکشم و با وحشت تقلا می‌کردم. 01:10:59.137 --> 01:11:02.416 ‫یادمه که قبل از رسیدنم به بیمارستان... 01:11:02.417 --> 01:11:04.417 ‫مادرم با وحشت گریه می‌کرد. 01:11:12.657 --> 01:11:15.817 ‫بنا به دلیلی همه‌جا سفید و سرد بود. 01:11:17.817 --> 01:11:19.737 ‫مثل کوهستان هیمالیا بود. 01:11:25.937 --> 01:11:28.457 ‫احتمالا ذهنم داشت گولم می‌زد. 01:11:28.977 --> 01:11:30.857 ‫ولی من اونجا بودم. 01:11:43.017 --> 01:11:44.377 ‫یادمه با خودم می‌گفتم... 01:11:45.337 --> 01:11:46.337 ‫«دیگه تموم شد.» 01:11:47.577 --> 01:11:48.657 ‫«این آخرشه.» 01:12:00.257 --> 01:12:02.977 ‫بالاخره چشم‌هام توی اورژانس وا شد. 01:12:05.057 --> 01:12:07.896 ‫یکی از سخت‌ترین چیزهایی بود که ‫تجربه کردم... 01:12:07.897 --> 01:12:09.617 ‫با این‌که خیلی چیزها تجربه کردم. 01:12:18.817 --> 01:12:20.457 ‫الان وقت مرگ نیست. 01:12:56.057 --> 01:12:59.256 ‫دورانی پیش می‌اومد که ایبلین از ‫حسابش خارج می‌شد... 01:12:59.257 --> 01:13:04.017 ‫و تا مدتی طولانی دیگه نمی‌دیدمش ‫ که بیاد توی بازی. 01:13:09.057 --> 01:13:12.697 ‫و یه حس آزاردهنده‌ای می‌گفت ‫ که یه مشکلی هست. 01:13:16.937 --> 01:13:20.336 ‫می‌گفت که رفته بود مسافرت. 01:13:20.337 --> 01:13:21.777 ‫و من هم با خودم فکر می‌کردم... 01:13:22.777 --> 01:13:24.777 ‫که یه چیزی رو بهم نمی‌گه. 01:13:27.217 --> 01:13:30.976 ‫یادمه یه بار ازش پرسیدم ‫ «نکنه رفتی زندانی چیزی؟» 01:13:30.977 --> 01:13:33.617 ‫و اون هم گفت «نه، رفته بودم مسافرت.» 01:13:34.577 --> 01:13:35.816 ‫و من هم پرسیدم... 01:13:35.817 --> 01:13:38.457 ‫«مسافرت رفته بودی بیمارستان؟» 01:13:43.057 --> 01:13:45.577 ‫تا پنج دقیقه بهم جواب نداد. 01:13:55.697 --> 01:13:59.217 ‫و بعد جواب داد که «ببخشید، رفتم دستشویی.» 01:14:00.697 --> 01:14:01.776 ‫و بعد بهش گفتم... 01:14:01.777 --> 01:14:04.576 ‫«مسافرت رفته بودی بیمارستان؟» 01:14:04.577 --> 01:14:06.416 ‫گفت «نه، نه، نه، نه، نرفتم بیمارستان...» 01:14:06.417 --> 01:14:09.976 ‫و گمونم بعدش ده بار گفت «نه.» 01:14:09.977 --> 01:14:12.537 ‫«نه، نه، نه، نه، نه، بیمارستان نه.» 01:14:14.457 --> 01:14:17.457 ‫ازش پرسیدم که ازم ناراحت شده؟ 01:14:18.817 --> 01:14:21.297 ‫فقط «شب بخیر» گفت. 01:14:36.257 --> 01:14:39.977 ‫فقط باید از اون شهر خارج می‌شدم، ‫ازش دور می‌شدم. 01:14:53.497 --> 01:14:55.457 ‫بازی‌ها پناهگاه منن. 01:14:56.577 --> 01:14:59.737 ‫اینجا جام امنه. ‫احساس ارزش و احترام دارم. 01:15:01.297 --> 01:15:03.137 ‫پناهگاهم تهدید شده؟ 01:15:04.577 --> 01:15:07.177 ‫دیگه نمی‌تونم اصلا بازی کنم؟ 01:15:23.057 --> 01:15:26.577 ‫گمونم سعی می‌کنم از چیزی فرار کنم که ‫ نمی‌شه ازش فرار کرد. 01:15:28.017 --> 01:15:29.017 ‫خودم. 01:16:01.177 --> 01:16:04.297 ‫و بعد بهم گفت «می‌خوام یه چیزی بهت بگم.» 01:16:06.897 --> 01:16:11.697 ‫«راستش من روی ویلچر می‌شینم. ‫فقط دو تا انگشتم رو می‌تونم تکون بدم.» 01:16:15.537 --> 01:16:19.737 ‫«بیماری دوشن دارم و نمی‌دونم ‫ که کی قراره بمیرم.» 01:16:35.657 --> 01:16:38.937 ‫و گفت که نمی‌خوام واسش دلسوزی کنم. 01:16:44.537 --> 01:16:47.216 ‫«تو تنها کسی هستی که خبر داره...» 01:16:47.217 --> 01:16:49.296 ‫«و تو تنها کسی هستی که باید ‫خبر داشته باشه...» 01:16:49.297 --> 01:16:52.577 ‫«چون نمی‌خوام کسی بفهمه که من مریضم.» 01:17:00.137 --> 01:17:03.337 ‫بهش گفتم «از چی می‌ترسی؟» 01:17:11.497 --> 01:17:14.777 ‫گفت که «می‌ترسه بی‌اهمیت باشه.» 01:17:16.057 --> 01:17:18.096 ‫«باید حواست باشه...» 01:17:18.097 --> 01:17:21.017 ‫«من اینجا توی خونه‌ام...» 01:17:21.537 --> 01:17:24.017 ‫«با بیماری دوشن نشستم.» 01:17:25.497 --> 01:17:28.337 ‫«واقعا از مرگ می‌ترسم. نمی‌تونم...» 01:17:32.937 --> 01:17:36.457 ‫«نمی‌تونم بدون این که واسه کسی مهم ‫باشم همین‌طوری بمیرم.» 01:17:41.097 --> 01:17:42.296 ‫بهش گفتم... 01:17:42.297 --> 01:17:45.856 ‫«به نظرم روی زندگی کلی‌ها ‫ تاثیر بزرگی گذاشتی...» 01:17:45.857 --> 01:17:47.377 ‫و اون قبول نکرد. 01:17:51.817 --> 01:17:55.817 ‫و من گفتم «توی زندگی من و ‫میکل که مهم بودی.» 01:18:03.897 --> 01:18:07.216 ‫به نظرم اگه بخاطر اون نبود... 01:18:07.217 --> 01:18:08.737 ‫زندگیم انقدر خوب نبود. 01:18:10.097 --> 01:18:11.616 ‫اگه اون نبود... 01:18:11.617 --> 01:18:15.297 ‫رابطه‌ام با مامانم انقدر قوی نبود... 01:18:15.897 --> 01:18:20.576 ‫یا امروز نقاشی نمی‌کردم ‫و مدرسه هم نمی‌رفتم. 01:18:20.577 --> 01:18:26.497 ‫گمونم صرفا فقط توی اتاقم نشسته بودم... 01:18:27.017 --> 01:18:31.617 ‫و از خودم متنفر بودم چون نمی‌فهمیدم... 01:18:32.137 --> 01:18:35.137 ‫که چرا با بقیه و همه‌چیز متفاوتم. 01:18:38.017 --> 01:18:39.017 ‫آره دیگه. 01:18:41.137 --> 01:18:44.137 ‫گفتنش از چیزی که فکر می‌کردم سخت‌تر بود. 01:18:47.497 --> 01:18:51.497 ‫بهش گفتم که چقدر واسمون مهمه. هم... 01:19:02.057 --> 01:19:03.576 ‫و بعد اون گفت... 01:19:03.577 --> 01:19:06.137 ‫«باعث شد خیلی حس خوبی داشته باشم.» 01:19:06.657 --> 01:19:08.217 ‫«بابتش ممنونم.» 01:19:10.377 --> 01:19:13.697 ‫و بعد گفتم «خب معلومه که واسه‌ی ‫همه‌ی ما مهمی.» 01:19:16.417 --> 01:19:21.177 ‫و بعد یه فهرست از اسم‌هایی درست ‫کردم که بهشون کمک کرده بود. 01:19:22.257 --> 01:19:24.536 ‫و اون هم جواب داد... 01:19:24.537 --> 01:19:27.217 ‫«خیلی احساساتی شدم.» 01:19:28.577 --> 01:19:32.656 ‫و من هم گفتم ‫ «باید هم هر از گاهی احساسی بشی...» 01:19:32.657 --> 01:19:35.137 ‫«اون وقت می‌فهمی که واسه مردم مهم بودی.» 01:19:40.897 --> 01:19:44.737 ‫«و واقعا کاش به بقیه هم می‌گفتی.» 01:20:21.657 --> 01:20:23.137 ‫هنوز بهش فکر می‌کنم. 01:20:36.177 --> 01:20:38.337 ‫قضیه اولین کسی که بهش علاقه‌مند ‫می‌شی خیلی عجیبه. 01:20:50.017 --> 01:20:53.777 ‫این وبلاگ درمورد زندگی من به عنوان ‫یه مرد جوان و معلول در نروژه. 01:20:58.377 --> 01:21:02.457 ‫من با بیماری‌ای عضلانی به اسم ‫ دیستروفی عضلانی دوشن به دنیا اومدم. 01:21:04.777 --> 01:21:08.217 ‫باعث می‌شه به آرامی عضلاتم از بین برن ‫ و در نهایت ضعیف بشم... 01:21:09.617 --> 01:21:12.457 ‫یه زمانی می‌تونستم راه برم. ‫ولی الان به ویلچر نیاز دارم. 01:21:13.857 --> 01:21:14.857 ‫بیا. 01:21:15.297 --> 01:21:17.057 ‫خداروشکر اون دوران گذشت. 01:21:22.417 --> 01:21:25.897 ‫خوشحالم که داستانم و تفکرات زندگیم ‫ رو با شما به اشتراک می‌ذارم. 01:21:47.017 --> 01:21:49.817 ‫و... بیشتر از خوندنش شوکه شده بودم. 01:21:52.657 --> 01:21:56.617 ‫عضلاتش به آرومی دارن نابود می‌شن ‫ و یعنی در آخر می‌میره. 01:22:06.817 --> 01:22:09.416 ‫در مورد اون یه چیز هیجان‌انگیزی وجود ‫ داشت... 01:22:09.417 --> 01:22:12.376 ‫طنزش، رفتارش... 01:22:12.377 --> 01:22:14.057 ‫طوری که خودش رو بروز می‌داد. 01:22:18.337 --> 01:22:20.817 ‫یادمه که فکر می‌کردم... 01:22:21.897 --> 01:22:23.617 ‫«کاش معلول نبودم.» 01:22:25.497 --> 01:22:29.496 ‫خوب درک می‌کنم که آدم نخواد ‫متفاوت قضاوت بشه... 01:22:29.497 --> 01:22:32.496 ‫چون مردم وقتی بفهمن رفتارشون باهات ‫ متفاوت می‌شه... 01:22:32.497 --> 01:22:35.257 ‫و این‌که ترس واقعا منطقی‌ایه. 01:22:45.817 --> 01:22:50.896 ‫ولی در عین سال من در طول این سال‌ها ‫ خیلی از مشکلات خودم رو بهش گفتم... 01:22:50.897 --> 01:22:55.056 ‫ولی اون هیچ‌وقت به من اعتماد نکرد و ‫ این یکم... 01:22:55.057 --> 01:22:56.256 ‫یکم اشتباهه. 01:22:56.257 --> 01:23:01.417 ‫عجیبه که اون اعتماد متقابل نباشه. 01:23:33.017 --> 01:23:34.336 ‫و با خودم فکر می‌کردم که... 01:23:34.337 --> 01:23:36.737 ‫«خب، نمی‌دونم چه پاسخی باید بدم.» 01:23:48.297 --> 01:23:53.097 ‫و این‌که «تو همچنان خودتی ‫ و واسه من فرقی نکردی.» 01:24:24.897 --> 01:24:28.616 ‫خب به جز اون بخش واقعا چیزی واسم ‫عوض نشده بود، چون... 01:24:28.617 --> 01:24:32.577 ‫خب واقعا به شرایط طبیعی برگشتیم. 01:25:34.977 --> 01:25:38.857 ‫اول ماتس یه نامه عذرخواهی بابت ‫ناراحت کردن بقیه توی انجمن نوشت. 01:25:39.977 --> 01:25:43.817 ‫من مرد احساسی‌ای هستم و اغلب ‫احساساتم رو دنبال می‌کنم. 01:25:46.617 --> 01:25:47.777 ‫ببخشید. 01:25:56.177 --> 01:26:00.137 ‫بعدا تصمیم گرفت وبلاگی که داره ‫ می‌نویسه رو به اشتراک بذاره. 01:26:07.497 --> 01:26:11.137 ‫و حین خوندنش یکی از چیزهایی که ‫خیلی ناراحتم کرد... 01:26:11.937 --> 01:26:15.857 ‫این بود که نمی‌تونستم اون‌جوری که ‫ حین مشکلات کنارمون بود، کنارش باشم. 01:26:22.537 --> 01:26:27.257 ‫با محبت و احترام باهاش برخورد می‌شد. 01:26:31.577 --> 01:26:36.056 ‫و این به نظرم حمایت... 01:26:36.057 --> 01:26:42.017 ‫و امنیت لازم برای به اشتراک گذاشتن ‫ بیشتر رو بهش داد. 01:26:49.017 --> 01:26:51.456 ‫مرد جوانی در دهه سوم زندگیش... 01:26:51.457 --> 01:26:53.816 ‫با دفتر مرکزی اسلو تماس گرفته. 01:26:53.817 --> 01:26:57.576 ‫قبول کرد که توی یه ویدئوی آموزنده... 01:26:57.577 --> 01:26:59.697 ‫در مورد تجهیزات مخصوص شرکت کنه. 01:27:01.297 --> 01:27:03.976 ‫فیلمش در کل نروژ پخش شد... 01:27:03.977 --> 01:27:06.416 ‫و نشون داد که تجهیزات مخصوص... 01:27:06.417 --> 01:27:09.136 ‫چقدر می‌تونه به مردم ‫در شرایط مشابه به مردم کمک کنه... 01:27:09.137 --> 01:27:10.897 ‫که بتونن با کامپیوتر کار کنن. 01:27:12.977 --> 01:27:17.057 ‫کل مستند به دور از چشم والدینش ساخته شد... 01:27:17.657 --> 01:27:20.456 ‫و این واقعا مناس اونه. 01:27:20.457 --> 01:27:23.776 ‫وقتی که قصدش رو داره، ‫وقتی تصمیمش رو گرفته. 01:27:23.777 --> 01:27:27.096 ‫«بیا درگیر چیزهای بی‌اهمیت مثل...» 01:27:27.097 --> 01:27:29.416 ‫«فهمیدن والدین در این مورد نشیم.» 01:27:29.417 --> 01:27:31.977 ‫«خیلی بهتره که صرفا انجامش بدیم.» 01:28:34.897 --> 01:28:37.497 ‫ایمیل‌هاشون رو به پست وبلاگ می‌فرستادن. 01:28:38.577 --> 01:28:41.497 ‫واقعا نمی‌تونستم بروز بدم... 01:28:42.657 --> 01:28:43.657 ‫چطور... 01:28:44.497 --> 01:28:49.656 ‫می‌دونید، که چطور بهشون این همه ‫سال پسرشون واسم چیکار کرده... 01:28:49.657 --> 01:28:52.696 ‫واسه همین خیلی نامه کاملی ننوشتم. 01:28:52.697 --> 01:28:55.577 ‫گمونم فقط دو تا پاراگراف واسشون نوشتم. 01:28:56.097 --> 01:28:57.097 ‫هم... 01:28:57.817 --> 01:29:00.896 ‫که صرفا بهشون بگم... 01:29:00.897 --> 01:29:03.576 ‫که پسرتون آدم فوق‌العاده‌ای بود. 01:29:03.577 --> 01:29:07.497 ‫و واقعا خوشحالم که می‌شناختمش و... 01:29:09.457 --> 01:29:14.617 ‫واقعا واقعا بد شد که از دنیا رفته. 01:29:21.857 --> 01:29:24.137 ‫رابرت، ترود و میای عزیز... 01:29:25.177 --> 01:29:28.817 ‫ماتس واقعا برای من یه دوست واقعی بود. 01:29:41.337 --> 01:29:43.616 ‫بدون در نظر گرفتن سختی‌هاش... 01:29:43.617 --> 01:29:47.417 ‫همچنان همیشه در کنار ما بود. 01:29:51.297 --> 01:29:57.177 ‫واسه ماتس فقط مهم بود که ‫ به زندگی ما لذت بیاره. 01:30:00.057 --> 01:30:06.256 ‫و چیزهایی که ازش یاد گرفتم ‫ دیدم به دنیا رو عوض کرده. 01:30:06.257 --> 01:30:12.096 ‫و امیدوارم هرجایی که هست بدونه... 01:30:12.097 --> 01:30:15.496 ‫که به یادش هستیم و برامون عزیزه. 01:30:15.497 --> 01:30:16.497 ‫هم... 01:30:26.097 --> 01:30:29.776 ‫[ماتس استین، دلتنگشیم و فراموشش نکردیم] 01:30:29.777 --> 01:30:33.177 ‫وقتی داشتیم به سنگ قبرش فکر می‌کردیم... 01:30:34.297 --> 01:30:36.616 ‫که روش چی بنویسیم... 01:30:36.617 --> 01:30:43.657 ‫تصمیم گرفتیم که یه سنگ قشنگ و ‫ سرشار از زندگی باشه. 01:30:44.937 --> 01:30:47.777 ‫که نوشته باشه «ماتس استین» 01:30:54.737 --> 01:30:57.097 ‫ترود، رابرت و میای عزیز... 01:30:59.777 --> 01:31:02.856 ‫نمی‌دونم این خواسته‌ی زیادیه یا نه... 01:31:02.857 --> 01:31:04.896 ‫ولی واسم سوال بود که مراسم ‫خاکسپاری کی هستش... 01:31:04.897 --> 01:31:09.697 ‫و آیا اشکالی داره که پنج تا از دوستان ‫ ماتس توش شرکت کنن؟ 01:31:11.697 --> 01:31:16.056 ‫از نروژ دانمارک، فنلاند، انگلیس و هلند ‫ میاییم. 01:31:16.057 --> 01:31:19.177 ‫همچنین دوست داریم علامت انجمنمون ‫ رو باهامون بیاریم. 01:31:24.577 --> 01:31:31.657 ‫[کلیسای گروولند غربی، اسلو ‫فیلم خصوصی برای خانواده] 01:31:33.417 --> 01:31:37.656 ‫[فرزند و برادر عزیزمان، ‫ ممنون که پیشمون بودی] 01:31:37.657 --> 01:31:40.217 ‫[تا ابد در قلبمان هستی] 01:32:10.657 --> 01:32:13.457 ‫دوست دارم یه چیزی رو باهات به ‫اشتراک بذارم ماتس. 01:32:14.177 --> 01:32:19.376 ‫بزرگ‌ترین دردی که من و مادرت در ‫زندگی تحمل کردیم... 01:32:19.377 --> 01:32:25.136 ‫این بود که تو بخاطر بیماری‌ای که ‫همراهش به دنیا اومدی... 01:32:25.137 --> 01:32:28.897 ‫نمی‌تونی عاشق شدن رو تجربه کنی. 01:32:30.137 --> 01:32:32.257 ‫نمی‌تونی دوستی رو تجربه کنی. 01:32:33.257 --> 01:32:37.056 ‫نمی‌تونی روابط اجتماعی رو تجربه کنی... 01:32:37.057 --> 01:32:39.737 ‫و با بقیه فعالیت‌های مشترکی داشته باشی. 01:32:41.617 --> 01:32:46.096 ‫نمی‌تونی کمک به جامعه رو تجربه کنی و... 01:32:46.097 --> 01:32:49.617 ‫و نقش مهمی در زندگی بقیه داشته باشی. 01:32:50.617 --> 01:32:53.336 ‫بزرگ‌ترین غم ما... 01:32:53.337 --> 01:32:55.617 ‫همین بود. 01:32:58.417 --> 01:33:02.416 ‫ثابت کردی اشتباه می‌کنیم. ‫ثابت کردی خیلی اشتباه می‌کنیم. 01:33:02.417 --> 01:33:05.697 ‫و همچنین ثابت کردی خیلی مهمی. 01:33:06.697 --> 01:33:13.216 ‫ولی فقط از هفته گذشته ما تونستیم... 01:33:13.217 --> 01:33:16.617 ‫تاثیر جامعه دیجیتال رو در زندگیش بفهمیم. 01:33:17.937 --> 01:33:24.136 ‫من هفته پیش محاسبه کردم ‫ که در ده سال گذشته... 01:33:24.137 --> 01:33:29.136 ‫مابین 15 تا 20 هزار ساعت از عمرت رو... 01:33:29.137 --> 01:33:31.257 ‫در این جامعه دیجیتالی سپری کردی. 01:33:33.897 --> 01:33:37.017 ‫ماتس عاشق بوده. 01:33:39.017 --> 01:33:43.697 ‫حتی یه بار به ماتس تهمت زن‌باز بودن زدن. 01:33:45.257 --> 01:33:48.297 ‫که باید اعتراف کنم به عنوان پدرش به ‫ این افتخار می‌کنم. 01:33:52.297 --> 01:33:57.376 ‫در طول هشت سال ماتس در دنیای نقش‌آفرینی... 01:33:57.377 --> 01:34:03.857 ‫یه شخصیت بزرگ و عضو مشترکی از جامعه‌ای ‫ فوق‌العاده به نام استارلایت بوده... 01:34:05.137 --> 01:34:08.497 ‫که در اون تونسته عشق... 01:34:09.297 --> 01:34:10.337 ‫دوستی... 01:34:10.857 --> 01:34:16.337 ‫و احساس ایجاد تغییر در زندگی ‫ دیگران رو درک کنه. 01:34:26.377 --> 01:34:30.497 ‫من با ماتس در جایی آشنا شدم که در ‫بدنش محدودیتی وجود نداشت... 01:34:31.657 --> 01:34:34.696 ‫جایی که مشکلات زندگی روزانه... 01:34:34.697 --> 01:34:36.416 ‫و چالش‌هایی که باهاش روبرو بودی ‫اهمیتی نداشت. 01:34:36.417 --> 01:34:40.617 ‫جایی که می‌تونست انتخاب کنه که کی باشه. 01:34:41.697 --> 01:34:45.456 ‫و سال‌ها پیش ماتس تصمیم گرفت که ‫ به ما بپیونده... 01:34:45.457 --> 01:34:49.057 ‫و به همراه ما در استارلایت ‫ دوستی‌هایی تشکیل بده. 01:34:49.817 --> 01:34:52.817 ‫همون برخوردهای تصادفی تبدیل به دوستی شد... 01:34:53.817 --> 01:34:57.377 ‫و در نهایت باعث این شد که پنج نفر ‫ از ما امروز اینجا باشیم. 01:34:58.657 --> 01:35:00.497 ‫ماتس تاثیر خیلی خیلی بزرگی داشت. 01:35:04.097 --> 01:35:05.816 ‫و به بقیه هم کمک می‌کرد. 01:35:05.817 --> 01:35:07.976 ‫و این چیزیه که در مورد تمام ‫داستان‌هایی که... 01:35:07.977 --> 01:35:10.697 ‫در مورد ماتس هست مشترکه. 01:35:11.297 --> 01:35:12.977 ‫که اون از خودگذشته و مهربان بود. 01:35:13.977 --> 01:35:18.857 ‫که اون به بقیه اهمیت می‌داد و براش ‫ عزیز بودن و در زندگیش جای داشتن. 01:35:20.897 --> 01:35:26.017 ‫اولویت ماتس این بود که در زندگی بقیه ‫ لذت ایجاد کنه. 01:35:27.297 --> 01:35:31.857 ‫با وجود محدودیت‌هاش قدرتش رو ‫داشت که در کنار ما باشه. 01:35:32.897 --> 01:35:35.057 ‫و آخرین حرفی که.. 01:35:36.897 --> 01:35:38.576 ‫از طریق خانواده‌اش به ما زد این بود که... 01:35:38.577 --> 01:35:42.296 ‫«بهشون بگید دوستشون دارم ‫و زندگیم رو متحول کردن.» 01:35:42.297 --> 01:35:43.897 ‫«از طرفم باهاشون خداحافظی کنید.» 01:35:46.137 --> 01:35:49.737 ‫و متس... ‫ممنون که زندگیمون رو متحول کردی. 01:35:49.761 --> 01:36:09.761 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام زرفيلم ::.. .:: Telegram: @zarfilmz ::. .:: Instagram: @ZarFilm_Com ::. 01:36:09.785 --> 01:36:29.785 زرفيلم مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.ZarFilm.com ::. 01:37:28.057 --> 01:37:35.977 ‫[بعد از خاکسپاری دوستان ماتس ‫ برای گرامی‌داشتش گرد هم آمدند] 01:37:40.817 --> 01:37:48.817 ‫[و این تبدیل به رسمی سالانه شد] 01:38:35.377 --> 01:38:42.377 ‫[ماتس «ایبلین» استین، ‫دلتنگشیم و فراموشش نکردیم]